Steunpunt Levenskunst

 
 

Er is nog zomer en genoeg 

wat zou het loodzwaar 

tillen zijn wat een gezwoeg 

als iedereen niet iedereen terwille 

was als iedereen niet iedereen 

op handen droeg.


Judith Herzberg

illustratie: 'Amor Mundi', Renze Koenes


Wat speelt er op dit moment in jouw leven waar je hulp bij zoekt? Waar kom je niet uit?


In onze samenleving wordt een sterk beroep gedaan op zelfregie en verantwoordelijkheid. We leven in vrijheid. Daar vloeit uit voort dat we hebben om te gaan met de onzekerheden van ons bestaan. Het is niet vanzelfsprekend dat je altijd precies weet hoe je verder wilt. Hoe wil je omgaan met tegenslag? Daarom zijn wij er, mensen van het Steunpunt Levenskunst.
Bij grote en kleine levensvragen gaan we samen op zoek naar levenswijsheid. Die wijsheid hebben we allemaal in ons. Antwoorden op levensvragen zitten in ons. Samen zoeken we. Samen schrijven we een praktische handleiding voor het leven van alledag.


‘De filosofie van de levenskunst’ daagt ons uit om een relatie aan te gaan met onszelf. We noemen dat zelfzorg. Dan kunnen we ons leven bewúst leven. D.w.z. zorgvuldig en zorgzaam werken aan een eigen levenshouding. Wat ons sterker maakt is een levenshouding die erkent dat kwetsbaarheid en afhankelijkheid bij het leven horen. Net zoals tegenslag en negatieve ervaringen.


In een relatie met onszelf kan de ander niet ontbreken. Het is sociale zelfzorg. Vanuit dat besef kunnen we bewust werken aan ‘goed leven en samenleven’.

‘Hóe te leven?’ is een vraag van ons allemaal.


“Wie iemand is of was kunnen wij alleen te weten komen wanneer wij het verhaal kennen waarvan hij zelf de held is, zijn levensbeschrijving. (...) De held hoeft geen heldenfiguur te zijn. (...) De associatie met moed zit opgesloten in de bereidheid om handelend en sprekend op te treden, om de wereld in te stappen en aan het eigen levensverhaal te beginnen.”

Hannah Arendt, Vita Activa, p.184





 

Hóe te leven?